Geen blind geloof

BY: DOOR: PAUL E. LITTLE

Jezus Christus. Was Hij de Zoon van God? Een korte kijk op Jezus' leven en waarom het geen blind geloof is in Hem te geloven...

Het is voor ons onmogelijk om overtuigend te ontdekken of God bestaat en hoe Hij is, tenzij Hij het initiatief neemt en zich bekendmaakt. We moeten weten hoe Hij is en wat Hij van ons vindt. Stel je voor dat we weten dat Hij bestaat, maar dat Hij een soort dictator is: wispelturig, gemeen, bevooroordeeld en wreed. Wat zou dat een verschrikkelijk besef zijn!

We moeten de geschiedenis door om te kijken of er een aanwijzing is waarin God zich openbaart. Er is één grote aanwijzing. In een onbekend dorpje in Israël werd meer dan 2000 jaar terug een kind geboren. Vandaag de dag wordt Jezus' geboorte wereldwijd gevierd.

Hij leefde in anonimiteit tot Hij dertig was en begon toen aan een publiek optreden dat drie jaar duurde. Het zou de loop van de geschiedenis veranderen. Hij was vriendelijk en we weten dat de mensen graag naar Hem luisterden en dat Hij hen toesprak "als iemand met gezag, en niet zoals hun schriftgeleerden." (Matteüs 7: 29)

Het leven van Jezus - Hoe het begon
Het werd al snel duidelijk dat Jezus schokkende en verbijsterende dingen over zichzelf zei. Hij claimde veel meer te zijn dan een bijzondere leraar of profeet. Hij vertelde openlijk dat Hij God was, Zijn identiteit werd de kern van zijn lessen. De allesbepalende vraag die Hij zijn leerlingen vroeg was: "Wie ben ik volgens jullie?" Toen Petrus antwoordde: "U bent de gezalfde, de Zoon van de levende God," was Jezus niet geschokt of probeerde Hij Petrus te verbeteren. Integendeel: Hij prees hem erom! (Matteüs 16:15-17)

Hij begon zich er openlijk over uit te spreken en Zijn luisteraars wisten precies wat het betekende. Er staat dat mensen probeerden "Hem te doden, omdat Hij niet alleen de sabbat ondermijnde, maar bovendien God zijn eigen Vader noemde, en zichzelf zo aan God gelijkstelde." (Johannes 5:18) Op een ander moment zei Hij: "Ik en de Vader zijn één." Meteen wilden de Joden hem stenigen. Toen Hij vroeg voor welke van zijn goede daden ze Hem wilden doden, antwoordden ze: "Voor een goede daad zullen we u niet stenigen, maar wel voor godslastering: u bent een mens, maar u beweert dat u God bent!" (Johannes 10: 33)

Jezus beweerde dat Hij eigenschappen had die alleen God heeft. Toen een verlamde man bij Hem werd gebracht zei Hij: "Je zonden zijn je vergeven." Dit veroorzaakte een grote rel bij de religieuze leiders, die dachten: "Waarom doet Hij dit? Dit is godslastering, niemand kan zonden vergeven, behalve God!" Toen op het beslissende moment in Zijn leven, Hij de dood in de ogen keek, vroeg de hogepriester het Hem direct: "Bent u de Messias, de Zoon van de Gezegende?" Jezus zei: "Dat ben ik, en u zult de Mensenzoon aan de rechterhand van de Machtige zien zitten en hem zien komen op de wolken van de hemel." De hogepriester scheurde zijn kleren kapot en riep: "Waarvoor hebben we nog getuigen nodig? U hebt de godslastering gehoord!" (Marcus 14:61-64)

Zijn band met God was zo diep dat Hij iemands houding tegenover hemzelf gelijkstelde aan de houding tegenover God. Hem kennen was God kennen (Johannes 8:19 en 14:7). Hem zien was God zien (Johannes 12:45 en 14:9). Hem geloven was God geloven (12:44 en 14:1). Hem welkom heten was God welkom heten (Marcus 9:37). Hem haten was God haten (Johannes 15:23) en Hem eren was God eren (5:23)

Jezus Christus - De Zoon van God?
Als we kijken naar wat Jezus over zichzelf gezegd heeft, zijn er vier mogelijkheden: Hij was een leugenaar, een gek, een legende of de Waarheid. Als we zeggen dat Hij niet de Waarheid is, kiezen we automatisch voor één van de andere alternatieven, of we willen of niet.

1. Een mogelijkheid is dat Jezus loog toen Hij zei dat Hij God was. Dan wist Hij dat het niet zo was, maar bedroog Hij bewust zijn luisteraars om zijn prediking kracht bij te zetten. Er zijn echter maar weinig mensen die dit geloven. Zelf degenen die niet geloven dat Hij God is, zijn het erover eens dat Jezus een groot moreel voorbeeld was. Dit is echter een tegenstelling. Jezus kan moeilijk een wijze en goede leraar zijn, als Hij op het meest belangrijke punt van zijn onderwijs -zijn identiteit- bewust loog.

2. Een vriendelijker, maar niet minder schokkende, mogelijkheid is dat Jezus oprecht was, maar een waanvoorstelling had. We hebben een mooi etiket voor iemand die zich heden ten dagen God noemt. Zo iemand noemen we gestoord, en dat zou zeker van toepassing zijn op Jezus als Hij waanbeelden had over zo'n belangrijk grootse claim. Maar als we naar Jezus kijken, zien we geen bewijs van de afwijkingen en labiliteit die we normaal bij ontspoorde mensen zien. Integendeel, Jezus blijft extreem stabiel onder druk.

3.Het derde alternatief is dat het hele goddelijkheidgedeelte een legende is. Wat er dan gebeurde is dat zijn volgelingen in de derde en vierde eeuw woorden in Zijn mond hebben gelegd die Hij nooit gezegd heeft, en zelf geschokt door zou zijn. Als Hij ze zou horen, zou Hij ze stellig van de hand wijzen.

Deze legendetheorie wordt wezenlijk tegengesproken door ontdekkingen binnen de moderne archeologie. Die heeft aangetoond dat de vier biografieën over Jezus binnen één generatie geschreven zijn. Enige tijd geleden zei dr. William Albright, een beroemd archeoloog, dat er geen reden was te geloven dat de evangeliën later dan het jaar 70 geschreven zijn. Om in zo'n korte tijd legendes over het leven van Jezus te laten ontstaan, die ook nog eens zo'n impact hadden, zonder enig fundament, is ongeloofwaardig. Het zou hetzelfde zijn als iemand in onze tijd een biografie over Abe Lenstra zou schrijven en zou claimen dat hij God was, zonden vergaf en uit de dood opgestaan was. Dat verhaal is zo bizar dat het niemand het zou geloven, omdat er nog teveel mensen in leven zijn die hem gekend hebben. Zo was het bij Jezus ook. Omdat de evangeliën zo kort na Zijn leven zijn geschreven, moet Hij die uitspraken ook daadwerkelijk gedaan hebben, anders had niemand de schrijvers geloofd. 

 4. De enige andere mogelijkheid is dat Jezus de waarheid sprak. Op zich betekent dat nog niet zoveel. Talk is cheap. Iedereen kan wel wat over zichzelf vertellen. Er zijn er meer geweest die gezegd hebben dat ze God zijn. Ik kan dat doen, jij kan dat doen, maar je zult steevast de vraag krijgen: "Wat kun je laten zien om je claim te ondersteunen?" In mijn geval zou er niet zoveel tijd nodig zijn om mijn claim te ontmaskeren, bij jou waarschijnlijk ook niet. Maar als we het over Jezus van Nazareth hebben, is het niet zo makkelijk. Hij kon Zijn claim onderbouwen. Hij zei: "Als wat ik doe niet van mijn Vader komt, geloof me dan niet, maar als dat wel het geval is en u gelooft me toch niet, geloof dan tenminste wat ik doe. Dan zult u begrijpen dat de Vader in mij is en dat ik in de Vader ben." (Johannes 10:37-38)

Het leven van Jezus
Wat zien we dan als we in het leven van Jezus zoeken naar onderbouwing van zijn claim op goddelijkheid? 

1. Zijn morele karakter komt overeen met wat hij preekt.

Veel mensen in het gekkenhuis claimen een beroemdheid of god te zijn. Hun claims worden echter weerlegd door hun karakter. Bij Christus is dat niet zo, Hij is uniek - zo uniek als God. Jezus Christus was zondeloos. Dat was zo duidelijk in zijn leven, dat hij zijn vijanden kon uitdagen met de vraag: "Kan één van u mij van zonde beschuldigen?" (Johannes 8:46) Zijn vijanden konden dat niet, hoewel ze dolgraag iets tegen Hem in hadden willen brengen. We lezen over verleidingen waar Jezus in terechtkomt, maar nooit dat Hij daaraan toegeeft, Hij belijdt nooit zonde, hoewel Hij anderen daar wel toe oproept. Deze totale afwezigheid van een gevoel van morele tekortkoming is verbazingwekkend, als we kijken naar hoe dat ging bij heiligen en mystici de eeuwen door. Hoe dichter mensen bij God leefden, hoe meer ze zich bewust werden van hun zonden, falen en tekortkomingen. Hoe meer iemand in het licht staat, hoe meer hij beseft dat hij een bad nodig heeft. Dit geldt ook voor gewone stervelingen. 

Het is ook opvallend dat Johannes, Petrus en Paulus, die alle drie van jongs af aan gedrild waren in het idee dat iedereen zondigt, allemaal van Jezus durfden te zeggen dat hij zondeloos was: "Treed dus in de voetsporen van Hem die geen enkele zonde beging en over wiens lippen geen leugen kwam." (1 Petrus 2:21-22) Pilatus, de rechter bij Jezus veroordeling, vroeg wat Hij dan misdaan had. Hij erkende impliciet het feit dat Jezus onschuldig was. De Romeinse centurion die ooggetuige was van Jezus' dood erkende dat hij waarlijk een zoon van God was.

2. Jezus had macht over de natuur.

Alleen God, de schepper van de natuur en haar krachten, is de enige die er volledig macht over heeft. Jezus geeft blijk van die macht als Hij een razende storm op het meer van Galilea tot stilte maant. Dit roept bij degenen die in dezelfde boot zaten de reactie op: "Wie is Hij toch, dat zelfs de wind en het meer Hem gehoorzamen?" (Markus 4:41) Jezus veranderde water in wijn, voedde vijfduizend man met maar vijf broden en twee vissen, gaf een rouwende weduwe haar zoon terug door hem uit de dood op te laten staan en deed dat later ook bij het dochtertje van een diepbedroefde man. Tegen een oude vriend zei Hij: "Lazarus, kom naar buiten," waarna deze het graf uit kwam waar hij als dode in was begraven. Het is veelzeggend dat zijn vijanden dit wonder niet ontkenden. Ze probeerden Hem er zelfs om te doden: "Wat moeten we doen? Deze man doet veel wondertekenen, en als we hem zijn gang laten gaan, zal iedereen in hem gaan geloven." (Johannes 11:48)

3. Jezus had macht over ziektes en aandoeningen.

Hij had de macht om te genezen, macht die ook weer alleen bij de Schepper van de mens ligt. Hij liet lammen lopen, stommen spreken en blinden zien. Soms genas Hij aangeboren afwijkingen die niet vatbaar waren voor psychosomatische processen. Het meest bijzondere geval is dat van de blinde man, zoals we het lezen in Johannes 9. Hij genas en had geen antwoorden op de suggestieve vragen die hem gesteld werden om te kijken of het een truc was. Hij geloofde in wat hij (letterlijk) zag: "Eén ding weet ik wel: ik was blind en nu kan ik zien." Hij snapte niet waarom anderen niet geloofden dat Jezus de Zoon van God was: "Als die man niet van God kwam, zou hij dit toch niet hebben kunnen doen?"

4. Jezus stond op uit de dood.

De grootste ondersteuning van Jezus claim op goddelijkheid was het feit dat Hij opstond uit de dood. Tijdens zijn leven voorspelde Hij vijf keer dat Hij ter dood zou worden veroordeeld, maar na drie dagen weer zou opstaan. Dit was natuurlijk een grote test. Het was een claim die uiteindelijk makkelijk te onderzoeken zou zijn. Het zou gebeuren, of niet.

Vriend en vijand zijn het erover eens dat de opstanding van Jezus de hoeksteen is van het christelijke geloof. Paulus schreef erover: "Als Christus niet is opgewekt, is onze verkondiging zonder inhoud en uw geloof zinloos." (1 Korinthe 15:14) Paulus bouwde zijn hele zaak rond de lichamelijk opstanding van Christus. Het was wel of niet gebeurd. Als het wel gebeurd is, is het de meest sensationele gebeurtenis van de geschiedenis. Als het niet gebeurd is, is het geloof zinloos. We zullen nu eens verder kijken naar de dood en opstanding van Jezus.

Stond Jezus op uit de dood?

Als Jezus opstond uit de dood, is dat bewijs dat Hij God is en weten we dat God bestaat, hoe Hij is en hoe we Hem kunnen leren kennen. Als Jezus niet opstond, is het geloof niet meer dan een interessant item in een museum, leuk wishful thinking voor naïeve mensen.

Veel kritiek op het christendom heeft zich geconcentreerd op de opstanding, omdat duidelijk is dat dit de crux van het geloof is. Een opvallende zaak was die van een jonge advocaat in de jaren '30 van de vorige eeuw. Hij was ervan overtuigd dat de opstanding een fabeltje was en bedrog. Hij besefte dat het de hoeksteen van het geloof was en besloot dat hij zich erop zou storten. Hij zou de opstanding ontmaskeren door zorgvuldig het bewijs te onderzoeken en alles achterwege te laten wat in een rechtszaal ook niet als bewijs werd toegelaten. Terwijl hij, Frank Morrison was zijn naam, met zijn onderzoek bezig was ontdekte hij dat de zaken anders lagen dan hij gedacht had. Hij schreef er een boek over, met als eerste hoofdstuk 'Het boek dat niet geschreven wilde worden'. Daarin beschrijft hij hoe hij tijdens het onderzoek tegen wil en dank overtuigd raakte van de lichamelijke opstanding van Jezus. Het boek dat hij in gedachten had werd dus niet geschreven.

Jezus' dood

De dood van Jezus was een publieke executie door kruisiging. De leiders beschuldigden Hem van godslastering, Jezus zei dat het was om onze zonden te dragen. Na gemarteld te zijn, werd zijn handen en voeten aan een kruis getimmerd. Bij kruisiging komt de dood uiteindelijk door verstikking, de houding waarin de veroordeelde hangt verhindert de ademhaling. Een zwaard werd in zijn zij gestoken om te bevestigen dat Hij dood was.

Het lichaam van Jezus werd toen in linnen doeken gewikkeld, na gebalsemd te zijn met grote hoeveelheden zalf van bepaalde kruiden. Zijn lichaam werd in een rotsgraf gelegd, dat werd afgesloten met een steen van anderhalf ton die voor de ingang werd getakeld. Omdat Jezus publiekelijk had gesproken over zijn opstanding, werd het graf dag en nacht bewaakt door Romeinse soldaten. De steen werd verzegeld met een Romeins zegel, waardoor het Romeins eigendom werd. Ondanks die alles was drie dagen later het lichaam verdwenen. Alleen de linnen doeken waren overgebleven, nog in de vorm van het lichaam, maar leeg. Het rotsblok dat het graf afsloot werd een paar meter verder gevonden. 

Er zijn verschillende theorieën over wat er gebeurd is. De eerste die meteen al rondging was dat de discipelen het lichaam hadden gestolen. In Matteüs 28:11-15 staat beschreven hoe de priesters en oudsten reageerden toen de soldaten kwamen vertellen dat het lichaam weg was. Ze gaven de soldaten zwijggeld als ze zouden zeggen dat de discipelen in de nacht het lichaam hadden weggehaald, terwijl zij in slaap gevallen waren. Een belachelijk verhaal, waarvan Matteüs niet eens de moeite neemt het te weerleggen. Stel je voor dat je in de rechtszaak zegt dat, terwijl je sliep, je buurman je huis binnendrong en je tv jatte. Hoe weet je wat er gebeurt als je slaapt? Zo'n getuigenis zou niet geloofd worden in een rechtszaak.

Bovendien is het psychologisch onwaarschijnlijk. Het lichaam van Jezus stelen was iets dat indruiste tegen het karakter van de discipelen en wat we van hen weten. Het zou betekenen dat ze een bewuste leugen verkondigden en zo verantwoordelijk waren voor het bedrog en uiteindelijk de dood van duizenden gelovigen. Het is ondenkbaar dat, zelfs als een klein deel van de discipelen het lichaam had weggehaald, ze het niet tegen de anderen hadden gezegd. Mensen geven soms hun leven voor wat ze geloven dat waar is, zelfs als dat niet zo is. Niemand verdedigt een leugen tot de dood. Elke discipel heeft martelingen en ontberingen moeten doorstaan voor het geloof, waarvan ze wisten dat het waar was. Bovendien zou dat alle beschreven verschijningen van Jezus nog niet verklaren.

Een tweede theorie is dat de Joodse of Romeinse autoriteiten het lichaam verplaatst hebben. De vraag is echter: waarom? Als ze het graf lieten bewaken, waarom zouden ze dan het lichaam verplaatsen. En waarom zouden ze daar dan niet mee naar buiten komen als de discipelen luidkeels lopen te verkondigen dat Jezus is opgestaan uit de dood? De religieuze leiders waren woedend toen ze dit hoorden en geselden Petrus en Johannes om ze te dwingen hun mond hierover te houden. Waarom zouden ze dit doen, als ze gewoon konden vertellen dat ze zelf het lichaam weg hadden genomen? Als ze het lichaam eens lekker door de straten konden paraderen om te laten zien dat Jezus toch echt dood was? In één beweging zou het hele christendom bij de wortel uitgeroeid worden. Dat ze dit echter niet deden, is er het bewijs van dat ze het lichaam niet hadden.

Een derde, en populaire, theorie is dat de vrouwen in hun verwarring en verdriet in de schemering van de ochtend zich vergist hebben en naar het verkeerde graf waren gegaan. In hun verwarring vonden ze het graf leeg en geloofden ze dat Jezus was opgestaan. Deze theorie wordt echter weerlegd door dezelfde feiten als hierboven al genoemd zijn. Als ze naar het verkeerde graf waren gegaan, waarom lieten de priesters dan niet even spottend het graf zien waar het wél om ging en het lichaam dat daar nog in lag. Bovendien zouden dan Petrus en Johannes dezelfde fout gemaakt moeten hebben. We moeten ook niet vergeten dat dit een privégraf was en geen openbare begraafplaats. Er waren geen andere graven in de buurt.

Nog een theorie is de flauwtetheorie. Volgens deze theorie is Jezus niet echt gestorven aan het kruis. Hij werd foutief doodverklaard, maar was eigenlijk flauwgevallen van pijn, bloedverlies en uitputting. Toen Hij in het graf werd gelegd, kwam hij in de koelte van de rots weer bij. Hij kwam weer naar buiten en toonde zich aan zijn discipelen, die dachten dat Hij uit de dood was opgestaan. Dit is een moderne theorie. Hij kwam pas aan het eind van achttiende eeuw in omloop. Het is veelzeggend dat we deze suggestie niet gehoord hebben in de antieke tijden, tussen de aanvallen die er in die tijd op het christendom waren. Alle oude beschrijvingen gaan ervan uit dat Jezus echt dood was.

Laten we echter eens bedenken hoe het was als Jezus echt alleen maar flauwgevallen was. Is het dan geloofwaardig te stellen dat hij drie dagen in een grafkamer zou overleven, zonder eten en drinken en zonder medische hulp? Zou hij de kracht hebben uit de cocon van linnen doeken te kruipen, de steen weg te rollen, de Romeinse soldaten te overmeesteren en vervolgens te lopen op voeten die waren doorboord door spijkers? Die geloven kost meer geloof dan de opstanding zelf! Zelfs de Duitse criticus David Strauss, die zelf niet in de opstanding gelooft, verwerpt dit idee. Hij zei: "Het is onmogelijk dat iemand die net halfdood uit een graf kwam, die er zwak en ziek uitgekropen was, die medische behandeling nodig had, verbanden, versterkende middelen en zorgvuldige verpleging en die bezweken was aan het lijden, ooit de discipelen het idee zou kunnen geven dat Hij overwinnaar over de dood en het graf was, dat Hij de Prins van het Leven is." Tenslotte zou Jezus zelf in dit geval bezig zijn met grote leugens. Zijn discipelen predikten dat Jezus was opgestaan uit de dood en Hij deed niets om dat tegen te spreken. Hij moedigde het zelfs aan. 

De enige theorie die overtuigend verklaard waarom het graf leeg was is de opstanding van Jezus Christus uit de dood.

Wat het voor jou betekent dat Jezus leeft.

Als Jezus uit de dood opstond, bewees Hij dat Hij God is. Dan klopt de Bijbel en leeft Hij nu nog steeds. Hij wil meer zijn dan het onderwerp van aanbidding. Hij wil bekend zijn en een persoonlijke relatie met ons aangaan. Jezus zei: "Ik sta voor de deur [van je hart] en klop aan. Als iemand mijn stem hoort en de deur opent, zal ik binnenkomen, en we zullen samen eten, ik met hem en hij met mij." (Openbaring 3:20)

Wijlen Carl Gustav Jung zei: "De grootste zenuwziekte van deze tijd is leegheid." Iedereen heeft een verlangen in zijn leven naar zin en diepte. Jezus biedt ons een dieper en zinvoller leven aan, overvloedig leven, dat Hij wil geven door een persoonlijke relatie met Hem. Jezus zei: "Ik ben gekomen om hun het leven te geven in al zijn volheid." (Johannes 10:10) Omdat Jezus aan het kruis stierf en daarbij onze zonden meenam, kan Hij ons vergeving, verzoening en een oprechte relatie met Hem geven. Je kunt op dit moment je leven aan Jezus Christus geven en Hem vragen die persoonlijke relatie aan te gaan. Je zou iets kunnen zeggen als: "Jezus, ik dank U dat U gestorven bent aan het kruis, ook voor de zonden die ik gedaan heb. Ik dank U dat U ook weer opgestaan bent, om mij leven te kunnen geven. Ik vraag vergeving voor de dingen die ik verkeerd heb gedaan en wil graag een relatie met U. Dank U dat U van mij houdt en graag die relatie aan wil gaan."

Als je meer informatie wilt, of nog steeds vragen hebt, kun je ons mailen.

Dit artikel is een bewerking en vertaling van: Paul E. Little (1998), "Know Why You Believe", Victor Books, Wheaton, USA. Gebruikt met toestemming van everystudent.com.

 

Home | Ultimate Performers | What is Beyond the Ultimate | About